Özledim seni. Şiiri - Muhsin Yener

Özledim seni.
Birlikte olamasak bile,
bir yerlerde nefes aldığını bilmek
kış gecesinde soba sıcaklığı gibi
ısıttı içimi yıllarca.

Meğer insan,
yanında olmayana da alışırmış;
ama yokluğunu kabullenemezmiş.

Adını anmadan yaşadım bazen,
sesini duymadan sabahladım.
Lakin bilirdim…
Bu dünyanın herhangi bir köşesinde
sen vardın.

İşte o yüzden
yalnızlığım bile eksik değildi.

Şimdi anlıyorum;
insanı yaşatan her zaman kavuşmak değilmiş,
bazen sadece
“o hâlâ benim dünyamda” diyebilmekmiş.

Ve ben seni,
gelmeyeceğini bile bile beklemenin
sessiz duası gibi sevdim.
Muhsin Yener