Gece..
Sokak lambalarını saymazsak
Zifiri karanlığa çeyrek var.
Henüz evlerin ışıkları sönmemiş.
Zaman, gözyaşımı alıp bir yatağa döktü.
O, sindiremeyince çalkalandı her damlam
Vuruldu kıyısına; birden bir löktür çöktü.
İçti, tuzlu demeden her zerresini cudam.
Halil İbrahim sofrası henüz kalkmış iken,
Kardeşler toplanıp kardeşi kem bakmış iken,
Bir mektep açılmış ki güzel Yusuf adına,
Konudan ders çıkaran var mı, yok mu, bilen yok.
Haspam nette kanal açar,
İçerik üretip seçer.
Bir kitap görse kaçar,
Hangi tarafta bezi var?
Dünya, altından geçtiğim zafer takı olsa,
Varacağım medeniyetler yüz akı olsa,
Durmam; ezip geçerim; bindiğim yılkı salsa...
... Bilsem tevhit inancında ne sırlar gizlidir.
Zaman hancı, konaklanılan durak
Ömrü sürdüğümüz gelgit bir uğrak
Handan çıkanda döndüğümüz toprak
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
Büyüyen söz müydü, yoksa zaman mıydı?
Ya huzur ve saadet, yalnızca o asra hassa?
O vakit kargaşa, fitne, zulüm de
Ahir zamana ait olsa gerekti.
Bulutun ardında pek çok kez gezdim,
Hüznünü salmanın zamanı şimdi.
Berrak fikirlerle yağınca sezdim,
Yükünü almanın zamanı şimdi.
Her zaman pozitif ayrımcılıktan yanayım.
Negatiflik olmasa ayrımı ne anayım.
Hastalık zor şey, zor; ateş arttıkça üşürsün.
Düşmeye başladıkça soğuk soğuk terlersin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!