Yokuşlar Şiiri - Mesut Tütüncüler

Gece..
Sokak lambalarını saymazsak
Zifiri karanlığa çeyrek var.
Henüz evlerin ışıkları sönmemiş.

Yollar yokuş,
Yollar taşlı;
İrili ufaklı,
Boydan boya uzanmış
Cismim onun uyumasını gölge ediyor.

Gözler,
Geceye inat pırıl pırıl

Kaçıncı çıkışım
Kaçıncı inişim bu yokuşları bilmiyorum.
Her defasında
Yeni taşlarla birlikte
Farklı yollar deneyimliyorum.

Ve yine bir zirve
Ardında güçlü bir ışık
Sanki bir nur duruyor.
Bakamıyorum,
Gözlerim kamaşırken göz akım yitiyor.

Adımlar,
Ardı arkasına ve daha hızlı
Karşı koyamadığım bir arzu

Yokuşlar
Çıkışımı hiç olmadığı kadar karşı.
Taşıdığım yükü ağırlaştırırken
Vazgeçemediğim ilerleme utkusu
Yükümü taşımamı mümkün kılıyor.

Haykırasım geliyor o an:
"Ey yokuşlar, koyun, üstüme koyun; bugün bize durmak yok!"

11.03.2025