Zaman hancı, konaklanılan durak
Ömrü sürdüğümüz gelgit bir uğrak
Handan çıkanda döndüğümüz toprak
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
Umut tohumu yüklerken sırtına
Ama durgun yağmur ama fırtına
Tevekkül gerek can suyu adına
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
Mihrakında kurulur başköşene
Ömründen yerken bulunmaz eşine
Sessizce öğütür aşarken yaşına
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
Dökülen saçın telinde kar kalır
Gençlikten sonra ihtiyarlık alır
Çizgiler, tecrübelerin sayılır
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
Zengin ve fakir seni ayrı görür
Kimi bir günü kırk yıl sanıp girer
Kimi kırk yılı bir gün sanıp arar
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
Alın yazısı bu belirir yine
Bir dünya uğraş sıkışır içine
’Bir varmış,bir yokmuş hiç mi hiçine !’
...Yelkovan akrebin zehrinden kaçar,
...Zaman, kıskacında sokup’ ta geçer.
31.12.2023
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 16:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevgili dost, Tuğal KÖSEMEN’e nazire olarak yazılmıştır.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!