Küllerin Öfkesi Şiiri - Ebubekir Aktaş

Küllerin altında, saklanan közsün,
Okunan şiirde, en derin sözsün.
Ellere gülerken, bahar misali,
Bana kış getiren, manalı gözsün.

Ateşin ısıtmaz, dondurur beni,
Savurur küllere, kondurur beni.
Bir sıcak gülüşün, göremediğim,
Bülbülken dalımda, soldurur beni.

Bir rüya uğruna, tükettim yaşı,
Gözümden akıttım, kan ile yaşı.
Bir nefes seninle, var olamadım,
Yastık eylemişim, toprağı taşı.