Kum Saati Şiiri - Ebubekir Aktaş

Eriyor ömrümün kalan günleri,
Seninle geçen an saymak nafile.
Unuttum açtığın solgun gülleri,
Döndürdün kalbimi ıssız sahile.

Kum saati gibi döküldü zaman,
Senin insafına eylemem aman.
Gözümü bürüdü kapkara duman,
Vurdun yüreğimi insafsız hile.

Beni mahkum eden şu yalan dünya,
Uyandım gördüğüm bir acı rüya.
Sen de yan ateşle dökülsün riya,
Sana gülen yüzler hep serap olsun.

2010