Sessizce çekildin batan gün gibi,
Karanlık bir gece örttü yüzümü.
Denizler kurudu, göründü dibi,
Ayrılık ateşi yaktı özümü.
Ne bir söz söyledin, ne veda kıldın,
Usulca yanımdan ayrılıp gittin.
Ruhumdan en güzel anları çaldın,
Beni dert içinde çaresiz ettin.
Koptum bir yaprak tek o yeşil daldan,
Aramızda dağlar yükseldi birden.
Çare bulamadım düştüğüm halden,
Sen vurdun darbeyi en derin yerden.
Dönüşü olmayan yollara girdin,
Gönlümün bağını koparıp kırdın.
Bana bu dünyada ne cefa verdin,
Terk edip gitmeyi sen kolay sandın.
2015
Ebubekir AktaşKayıt Tarihi : 10.05.2026 19:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!