Sırrını saklar da söylemez dile,
Bakıştan anlar ki çekmiş bir çile.
Savrulup gitse de külleri yele,
Ancak bir yananla konuşur yanan.
Dumanı tütmez ki herkes görebilsin,
Halden bilmeyenler nasıl erebilsin?
Kim bu yaralıya derman verebilsin?
Kendi ateşinden bilir hep yanan.
Aynı kazanda kaynar, aynı yerde pişer,
Gönlüne sığmaz da deryaya taşar.
Karanlık gecede bir ışık yakar,
Yine bir yananla bölüşür yanan.
Gül bahçesi sanma, bu yol hep kordur,
Düşmeden içine anlamak zordur.
Aşkın pazarında, tartısı vardır,
Ancak bir yananı anlar, yanan.
Kayıt Tarihi : 15.05.2026 18:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Her yara görünmez, her acı dile gelmez... Bazı hislerin tercümanı yalnızca aynı ateşte yanmış yüreklerdir. "Ancak bir yananı anlar, yanan." Bu şiir; suskun acılara, derin yaralara ve birbirini söze gerek kalmadan anlayan gönüllere ithaf edilmiştir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!