Karşıma geçmişsin bakarsın öyle,
Yoruldum ey sesim, bir sus da söyle!
Bitmedi hesaplaşman benimle böyle,
Kafamın içinde ne durursun öyle.
"Yoruldun" diyorsun, haklısın zâten,
İçime attığım yük ağır etten.
Vazgeçtin her türlü tatlı niyetten,
Sustun da içimde çığlık oldun sen.
Olmak istemezdim bu dar odada,
Akıl bir tarafta, can bir tarafta.
Bıraktın ruhumu en son arafta,
Zihnimin zindanı, ne istersin sen?
Gündüzü geceye bağlar durursun,
Mazinin bendine çağlar durursun.
Kendi vatanında ağlar durursun,
Beni benden alıp ne bulursun sen?
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 09:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazen insanın en acımasız düşmanı, karşısındaki değil; susturamadığı kendi sesidir. Bu şiir, zihniyle savaşan bir yüreğin, suskunluğa sığmayan çığlığını anlatıyor. Kalbine dokunacak bir iç hesaplaşma...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!