Gökyüzünde süzülen o hür kanatlara bak,
Ne bir tohum ekerler, ne sürerler bir toprak.
Rızık endişesiyle bükülmez hiç belleri,
Mevla’nın sofrasından doyurulur hepsi bir.
Sabah boş çıksalar da, akşam kursakları tok,
Onların aleminde rızıktan yana gam yok.
Koca dünya mülkünde her canlıya kefil O,
Kurda, kuşa, karınca, her nefese vekil O.
Uçsuz buçaksız gökte rızkı veren Yaradan,
Seni mahrum koyar mı, sil o ye’si gönlünden.
En şerefli varlıksın, sanma ihmal edilir,
Vakti gelince elbet, kapılar sanada açılır.
Kuşlar kadar tevekkül, kuşlar kadar güven duy,
Seni yaratan Rabbe, tam bir teslimiyet duy.
Rızkı veren Allah’tır, rızık O’ndan hediye,
Sultanı bilen gönül, muhtaç olmaz kimseye.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 18:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gökyüzünde özgürce süzülen kuşlar, bize her gün sessizce bir hakikati hatırlatıyor... Rızık endişesinin yorduğu gönüllere umut, tevekkülün unutturulan huzuruna ise bir davet... Bu şiir; korkunun değil, güvenin; kaygının değil, teslimiyetin insanı nasıl ayakta tuttuğunu anlatıyor. Çünkü rızkı veren Allah'tır; kulun vazifesi ise gayret edip O'na güvenmektir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!