Söz gümüş sayılsa, altın değil sus,
Benimki bir sınır, aşılmaz bir pus.
Har vurup savurmam ben her sözümü,
Her arsız yüzsüzden çektim gözümü.
Laf kalabalığı ucuz bir pazar,
Oraya her giren mezarın kazar.
Her kulak hak etmez ruhun sesini,
Boş yere tüketen verir pesini.
Gözlerin soruyor: "Kimsin sen böyle?"
Yüreğin yetmezse durma, git öyle!
Serttir bu duvarım, geçit yok asla,
Ömrünü harcama boş bir kıyasla.
Anlatsam anlamaz sığ kalabalık,
Gözleri bir batak, ömrü bir anlık.
Bu yüzden dilimde demir kilit var,
Sadece sarrafa açılır duvar.
Serttir bu mizacım, eğilmez bu baş,
Sözüm herkese yok, özüme yoldaş.
Çok konuşan elbet davet eder şer,
Ben susar korurum, canıma siper.
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 11:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!