Genç yaşta kelimelerin gücünü keşfeden Râkid Aran, isminin taşıdığı felsefeyle sessiz ve derinden yazmayı seçti. Râkid’in durgunluğunu, Aran’ın kuytu sığınak sıcaklığıyla birleştirerek kendi şiirsel evrenini kurdu.
Eserlerinde aşkı, yalnızlığın asil duruşunu ve abandonment (terk edilmişlik) temalarının bıraktığı derin izleri işler. Kalabalıkların gürültüsünden uzakta, sessizliğin en güzel şiir olduğunu savunan yeni nesil, özgün bir kalemdir.
Kapkara veya bembeyaz bir şeritte ,
Biz o iki yıkılmayan arkadaştık .
Sadece tektim on ikinci saatte;
Çünkü o ortadayken uzaklaşırdık .
Issız topraklardaki bir ağaçtım ben,
Gölgeler yoktu, sadece gölgem vardı.
Gökyüzü bile bana uzaktı zaten,
Yeryüzündeki kökler neye yarardı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!