Fatih Elalmış Şiirleri - Şair Fatih Elalmış

Her bakışta saklı derin bir mana,
Dudaktan dökülmez, erer cihana.
Gözlerin içinden akan o pınar,
Gönülden gönüle gizlice ağar.

Kelama ne hacet, gözler konuşur,

Sessizliğin Sırrı
Dilimde düğümlü binlerce cümle,
Dökülse kor olur, döner küle.
Kıyamam incitmem bir tek sözümle,
Kırılan kalbimi sustum en sonunda.

Dünya susmuş, gökler ağlar gibi,
Bir çocuk kalır, masum kalbiyle diri…
Ne suç işledik biz, ne günahımız var?
Toprak bile utanır, göğe bakar.

Sonra" derken bir bakarsın, sönmüş ocak, bitmiş köz,
Vade dolar, mühlet biter, tutulamaz hiçbir söz.
Ecel gizli bir gölgeymiş, her an kapı çalacak,
Bugün varken gayret eyle, yarın hayal olacak.

​Heveslerin peşi sıra, daldık derin uykuya,

Sonra dedin ey gönül, aldandın zamana,
Bir nefeslik ömrü verdin sen boşa.
Yarın diye diye tükettin anı,
Bir baktın elinden kayıp gitti canı.

“Sonra kılarım” dedin, kaldı secden,

Dil kalbe aynadır, söz ise mizan,
Manasız kelamda yorulur lisan.
Zulmetme harflere, dökme beyhude,
Sükûtla kemale erer her insan.

Çok sözde gizlidir nefsin telaşı,

Kendimde çok emeğim var,
Her damlası alın teri, her çizgide emek var.
Düştüm, kalktım, yılmadım, yürüdüm yolları,
Sabırla büyüttüm içimde umut dalları.

Kırıldım bazen, içime attım sustum,

Söndü içimde yanan o eski aşkın közü,
Artık hükümsüz kaldı verdiğin gönül sözü.
Geriye bakma sakın, karartma gündüzümü,
Git haydi yüreğimden, uzak düş düşlerimden.

Yorgun düştü umutlar, bitti yolun yarısı,

Uzaklara dalıp gitmenin yaşı yoktur, bir hikâyesi vardır.
Bazen bir türkü çalar ansızın, bir mısrası dokunur kalbine, bir anda yıllar öncesine düşersin. Ne saçındaki aklar engel olur buna, ne de yüzündeki çizgiler.
Çünkü insan yaş alır, ama hatıralar yaşlanmaz.
Bir koku, bir sokak, bir fotoğraf, ya da yarım kalmış bir sevda... Alır insanı bulunduğu yerden, olmayan bir zamana götürür.
O yüzden küçümseme duygularını.
"Geçti gitti" dediğin ne varsa, bir gün bir türküyle yeniden gelir kapına.

İnsan bazen sevgisini ölçüsüzce sunar,
Vaktini, emeğini, sabrını,
Bir ömürlük sermaye gibi önüne koyar.
Sanır ki çok verdikçe çoğalır kıymeti,
Oysa hayatın sessiz bir kanunu vardır:
Bedelsiz gelenin değeri çoğu zaman geç anlaşılır.