Sonra" derken bir bakarsın, sönmüş ocak, bitmiş köz,
Vade dolar, mühlet biter, tutulamaz hiçbir söz.
Ecel gizli bir gölgeymiş, her an kapı çalacak,
Bugün varken gayret eyle, yarın hayal olacak.
Heveslerin peşi sıra, daldık derin uykuya,
Hayat denen bu yolculuk, benzer uçsuz kuyuya.
"Ederiz" dedik durduk, hep iteledik düne,
Fırsat kuşu kanat açtı, bakmaz oldu bugüne.
Namaz dedik, niyaz dedik, "biraz yaşlanalım" da,
Hangi fidan garanti ki, durur kendi dalında?
İbadeti, iyiliği, sakın atma sıraya,
Tövbe gerek vakit varken, merhem için yaraya.
Dost gönlüne girmek için, bekleme hiç sırayı,
Bir tebessüm tamir eder, kalpte olan karayı.
Sevgi hemen söylenmeli, geç kalmasın dillerin,
Toprak ile dolmadan bak, şu tuttuğun ellerin.
Zaman nehir misalidir, akar gider yorulmaz,
Giden ömrün hesabına, asla mola sorulmaz.
"Hele dursun" diyenlerin, bitti derman, ferleri,
Şimdi bomboş bekliyor bak, o "sonra"nın yerleri.
Kalk ayağa, vakit şimdi, hemen sarıl hayata,
Düşme sakın gaflet denen, o büyükçe hataya.
Sonrası yok bu dünyanın, her an sonun olabilir,
Gül bahçesi solmadan koş, elin gülü bulabilir.
Kayıt Tarihi : 3.05.2026 01:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazen bir kelime, koca bir ömrü anlatır: "Sonra..." Bu şiir; ertelenen duaların, söylenmeyen sevgilerin, geciken tövbelerin ve geri gelmeyen zamanın sessiz muhasebesidir. Çünkü hayat, "bir gün" diyenleri değil; "bugün" adım atanları bekler.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!