Sonrası Yok Ey Gönül Şiiri - Fatih Elalmış

Sonra dedin ey gönül, aldandın zamana,
Bir nefeslik ömrü verdin sen boşa.
Yarın diye diye tükettin anı,
Bir baktın elinden kayıp gitti canı.

“Sonra kılarım” dedin, kaldı secden,
Kalbin uzak düştü Hak’ka heceden.
Her erteleyişte arttı hicranın,
Boş kaldı dilinde zikrin, lisanın.

Dünya bir rüya, uyan dediler,
“Anı yaşa, Hakk’a yan” dediler.
Sen ise “sonra”yı dost eyledin,
Gafletle ömrünü yel eyledin.

Ecel kapındadır, çalmaz çoğu kez,
Ansızın gelir de mühlet vermez.
“Biraz daha” derken biter bu yolun,
Toprağa düşerken susar dilin, solun.

Ne varsa gönlünde şimdi eyle,
Secdeyle, zikirle kalbini söyle.
Çünkü yarın yoktur, an var sadece,
Hak’ka varan yol gizlidir hecede.

“Sonra” deme artık, yak bu perdeyi,
Aşk ile dirilt kalbindeki ney’i.
Dem bu demdir, an bu an ey can,
Geçmeden ömür, var Hakk’a varan!