Katili sensin Şiiri - Zeynep Ceylan

Benim duygularım kendi eceli ile ölmedi,
Katilim sensin.

Zaman suçsuzdu,
mesafeler de masum.
Ne mevsimler soldurdu içimi
ne de rüzgâr taşıdı küllerimi.

Sen,
adını sevgi koyduğum o yangının
en soğuk tarafıydın.

Bir sözünle kanadı kırıldı içimdeki kuşun,
bir susuşunla gömdüm çocukluğumu.
Ben beklerken iyileşir sandım,
sen her gün biraz daha eksilttin beni.

Duygularım hastalıktan gitmedi,
yorulmaktan da değil…
Bile isteye bırakıldılar karanlığa.

Ve şimdi içimde
adli tıp raporu gibi bir sessizlik var:
“Ölüm sebebi: ise
Yaşanması mümkünken
yaşayamadıklarım