Kul olmanın aczi ile huzuruna geldim
Allah’ım,
yüküm ağır,
Bildiğimi sandığım her şey
Senin huzurunda hep eksik
Ellerim boş, kalbim dolu,
ne isteyeceğimi bile bilmiyorum.
Sen bil diye açıyorum avuçlarımı,
kelimelerimin yetmediği yerde
Bana güç değil, istikamet ver.
Taşımayı değil, teslim olmayı öğret.
Kalbimi kalbime emanet etme,
beni Sana bırak.Allahım
Kırıldığım yerlerden geçtim hayata,
her defasında Sana sığındım.
Düşerken bile adını andıysam,
o da Senin lütfun Allah’ım.
Ve tövbeyle duruyorum huzurunda,
ne mazeretim var ne savunmam.
Gördüm kusurumu, bildim haddimi;
kabul buyur… dönmek istiyorum Sana.
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!