Vasiyetimdir Annem 2 Şiiri - Ömer Budak 2

Vasiyetimdir Annem 2

Annem,
Eğer bu satırlar bir gün sana ulaşırsa bil ki ben artık bir ses değilim, bir hatırayım sadece.
Rüzgârın dağlara çarptığı yerde, toprağın kokusuna karışmış bir oğlun var artık.

Eğer bir sabah kapın sessiz çalınırsa
ve gelenler gözlerini kaçırırsa senden,
anla ki ben bir habere sığmayacak kadar büyüdüm,
bir millete karıştım usulca.

Sana getirdikleri sadece bir haber değil anne,
bir ömürlük gururdur aslında.
Ben artık bir ismin ötesindeyim,
bir duanın içinde yaşıyorum.

Hatırlar mısın
Küçükken korkardım karanlıktan,
sen ışığı açık bırakırdın uyuyayım diye.
Şimdi korkmuyorum anne,
çünkü senin öğrettiğin gibi
karanlığın üstüne yürümeyi öğrendim.

Bazen ruyama geliyorsun
Saçlarımı okşuyorsun yine,
hiç büyümemişim gibi bakıyorsun yüzüme.
Ben yine susuyorum,
çünkü en çok sana anlatamadım içimde olanları.

Ama bil istedim
Ben burada yalnız değildim hiçbir zaman.
Her adımımda sen vardın,
her nefesimde adın saklıydı.

Eğer bir gün yolun düşerse bana,
bir taşın başında durup dua edersen,
başını göğe kaldır ve gülümse anne
Çünkü ben en çok o zaman huzur bulurum.

Kardeşlerime söyle
Ağabeyleri yarım kalmadı desinler,
aksine tamamlandı en çok.
Bir insanın ulaşabileceği en son yere,
şerefin en yüksek yerine vardım.

Sen sakın eksik hissetme kendini.
Bir evlat kaybetmedin sen,
bir vatan büyüttün içinde.

Vasiyetimdir annem,
eğer bir gün adımı bir yerde duyarsan,
gözlerin dolarsa bile
yaşını içine akıt
çünkü ben seni ağlarken değil,
dua ederken görmek isterim.

Bir de
Beni merak edersen eğer,
geceleri gökyüzüne bak.
En parlak yıldız hangisiyse,
bil ki ben oradayım.

Ama aslında hiçbir yerde değilim anne,
çünkü ben her yerdeyim artık.
Bir çocuğun gülüşünde,
bir askerin yürüyüşünde,
bir bayrağın gölgesinde

Ve son sözüm şudur ki sana:
Hakkını helal et anne
Ben sana doyamadım,
ama vatanı senden öğrendiğim gibi sevdim.

Simdi
Ben yine nöbetteyim anne,
ama bu sefer
sonsuzlukta