Bir Yerden Sonra Şiiri - Ömer Budak 2

Bir yerden sonra alışıyor insan,
Eksikliğiyle yürümeyi deniyor.
İçinde yarım kalan ne varsa,
Onlarla birlikte var olmayı öğreniyor.

Adını anmadan geçiyor günler,
Ama yokluğun bir yerde duruyor.
Kimse fark etmese de,
İçimde sessizce yerini koruyor.

Kendime yeni yollar açıyorum usulca,
Eskilerden izler taşısa da.
Her adımda biraz daha kabullenip,
Biraz daha bırakıyorum geride olanı.

Bazen durup düşünüyorum,
Başka türlü olur muydu diye.
Ama hayat, ihtimallerle değil,
Yaşananlarla ilerliyor.

Şimdi ne senden bir şey bekliyorum,
Ne de geçmişi çağırıyorum.
İçimde kalanlarla birlikte,
Kendime doğru yüyümeye devam ediyorum.