Beklemek Diyorlar Buna Şiiri - Ömer Budak 2

Beklemek diyorlar buna,
Oysa ben bir şeyin geçmesini değil,
İçimdeki gürültünün yorulmasını bekliyorum.
Yorulsun ki susabilsin,
Susabilsin ki ben duyulmayayım.

Çünkü duyulmak bazen taşımaktan daha ağır.
İnsan anlatınca hafiflemiyor her zaman,
Bazen anlattığı yere mahkum oluyor.
Ben o yüzden içimde bırakıyorum olanı,
Kendi kendine eskisin diye.
Ama eskimiyor,
Sadece yer değiştiriyor.

Bazen kalbime oturuyor,
Bazen omuzlarıma,
Bazen nefesimin arasına giriyor.
Derin nefes aldığımda sızlıyor,
Yüreğimin ortasında kaldığında çoğalıyor.
Gün içinde küçük kaçışlar buluyorum,
Gülmek gibi,
Meşgul görünmek gibi.
İşe yarıyor sanıyorlar,
Ben de itiraz etmiyorum.
Çünkü bazı yalanlar insanı ayakta tutuyor.

Doğru olan her şey
Biraz fazla ağır bu aralar.
Geceleri daha dürüst oluyor içim,
Kimseye anlatmadığım ne varsa
Sıraya giriyor.
Uyumadan önce değil,

Uyanmadan hemen önce çarpıyor aklıma.
O an anlıyorum,
Bu hal benimle gelecek bir süre daha.
Kendime kızmıyorum artık,
Geç kaldığım için değil,
Hep erken hissettiğim için.

Bazı şeyleri insanlar yaşarken anlıyor,
Ben hissettiğim yerde kaldım.
O yüzden zamanla aram açık,
O ilerliyor,

Ben içimde oyalanıyorum.
Ne tamamen kayboldum,
Ne de bulunduğum yerden memnunum.
Sadece buradayım işte, Sessizce,
Eksilerek ama dağılmadan.