Bazen Düşünüyorum Şiiri - Ömer Budak 2

Bazen düşünüyorum
İnsan birini gerçekten kaybettiğini ne zaman anlar
Toprağa verildiği gün mü,
yoksa ismini son kez seslenip cevap alamadığı an mı

Ben galiba en çok,
seni anlatamadığımda anladım.
Birine senden bahsetmek istedim bir gün.
Vardı dedim
Devamını getiremedim.
Çünkü vardı demek,
bir zamanlar var olup artık olmadığını kabul etmekti.

Ve ben
o kelimeyi kendime yakıştıramadım.
Sen benim için hala varsın.
Sadece ulaşamadığım bir yerde.
Bazen bir şarkı çalıyor
Hiç ilgisi yok belki ama içimde bir şey kırılıyor.
Çünkü bir yerinde sana benzer bir his var.
İnsan sevdiğini kaybedince,
dünya olduğu gibi kalıyor ama anlamı değişiyor.

Aynı sokaklar,
aynı insanlar,
aynı gökyüzü
Ama hiçbir şey eskisi gibi değil.
Çünkü sen yoksun.

Sen gidince, benden de bir parça gitmiş.
İnsan birini toprağa değil,
aslında kendinden eksilterek uğurluyor.
O yüzden hiçbir vedanın tam bir karşılığı yok.
Şimdi bazen düşünüyorum
Eğer bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak
bu dünyada değil belki
Ne derim sana

Belki hiçbir şey demem.
Çünkü bazı duyguların kelimesi yok.
Sadece bakarım.
Uzun uzun
Eksik kalan yılların yerine.
Sonra belki gülümserim.
Ama bu sefer yarım değil.

Çünkü orada ayrılık yoktur.
Orada geç kaldım yoktur.
Orada kaybetmek yoktur.
Ama burası
Burası eksiklerin yeri.

Ben de eksik yaşamayı öğrendim.
İnsan her şeye alışıyor derler ya
Ben sana alışamadım.
Yokluğuna alıştım sadece.
Arada ince bir fark var.
Kimse anlamıyor.

Ve galiba en acı olan da bu
İnsan en çok,
anlatamadığı yerde yalnız kalıyor.
Ben hala seninle konuşuyorum.
Hala seni anlatıyorum.
Kendime.