Bazen düşünüyorum...
Belki de her şey, büyük bir patlamanın ardından darmadağın olmuş bir viranenin içinde başladı. O enkazdan türeyen sayısız canlı, kendi varlığını anlamaya çalışıyor.
Ben de o başıboş akışın içinde, etrafımı saran mahlukatla birlikte, görünmez bir mapusta yaşıyor gibiyim.
Bütün varımla... Hiçlik miyim, varlık mıyım; bilmiyorum.
Sanki sürükleniyorum... Delice... Esirce... Ve belki de en çok, masumca.
Kayıt Tarihi : 5.07.2026 12:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir çok belirsiligin belirsizliklerle durdurulup varoluşlari simgelenmesi ile oluşan görüntülerin anlamsızlığı veya anlamlaginin ölçüsüz sonsuzluklarla devinimlerimizin objektifsel hal7ni dusunuyorum
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!