Bazen düşünüyorum...
Belki de her şey, büyük bir patlamanın ardından darmadağın olmuş bir viranenin içinde başladı. O enkazdan türeyen sayısız canlı, kendi varlığını anlamaya çalışıyor.
Ben de o başıboş akışın içinde, etrafımı saran mahlukatla birlikte, görünmez bir mapusta yaşıyor gibiyim.
Bütün varımla... Hiçlik miyim, varlık mıyım; bilmiyorum.
Sanki sürükleniyorum... Delice... Esirce... Ve belki de en çok, masumca.
Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Devamını Oku
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta