Bazen düşünüyorum...
Belki de her şey, büyük bir patlamanın ardından darmadağın olmuş bir viranenin içinde başladı. O enkazdan türeyen sayısız canlı, kendi varlığını anlamaya çalışıyor.
Ben de o başıboş akışın içinde, etrafımı saran mahlukatla birlikte, görünmez bir mapusta yaşıyor gibiyim.
Bütün varımla... Hiçlik miyim, varlık mıyım; bilmiyorum.
Sanki sürükleniyorum... Delice... Esirce... Ve belki de en çok, masumca.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta