Bir zamanlar Şiiri - Ömer Budak 2

Bir zamanlar içimde yanan bir ışık vardı,
Geceleri bile içimi aydınlatan.
Bir ses, bir bakış yeterdi,
Dünyanın bütün yükü hafiflerdi o an.

Sonra zaman usulca geçti yanımdan,
Hiç fark etmeden değişti her şey.
Aynı sokaklar, aynı gökyüzü,
Ama içimdeki mevsim artık başka.

İnsan bazen kalabalığın ortasında bile
Kendini tek başına buluyor.
Konuşulan sözler uzak bir yerden geliyor,
Sanki başka bir hayatın içinden.

Bir yerde yarım kalmış cümleler var,
Tam söylenememiş duygular gibi.
Ne tamamlanıyor ne de siliniyor,
Kalbin bir köşesinde duruyor öylece.

Günler geçiyor, fark etmeden,
Sabahlar akşama karışıyor.
Her şey aynı düzeninde sürerken,
İçimde başka bir hikâye yazılıyor.