19 yıl Profesyonel Olara Radyo programı yapımcılığı ve Sunuculuğu yapmış olup 2016 yılında çok sevdiğim radyo hayatıma bazı nedenlerden dolayı son verdim... Yaklaşık 15 yıldır naçizane kendi şiirlerimi yazıp seslendirmekteyim...
Gece olunca herkes evine çekiliyor…
Ben yine kendi içime dönüyorum…
Duvarlara baka baka geçen saatlerin içinde
Kafamın içindeki sesleri susturmaya çalışıyorum…
Olmuyor…
Kelimeler Özel Kalmalı
Bazıları için kelimeler sadece alışkanlıktı…
Ben ise bir kelimeyi söylerken bile içimde ömür taşıyordum.
Herkesin kolayca söylediği şeyleri,
ben yutkunarak söyledim bu hayatta…
Nereden Bileceksiniz...?
Bir akşam vaktiydi,
Sessizliğin en koyu yerine oturup
Adını avuçlarımın içine sakladığımda,
Kimse görmedi içimde kopan fırtınaları,
Bir ekrana sığdırdık önce sesimizi…
Sonra geceleri…
Sonra içimize attığımız onca kırgınlığı…
Kim bilebilirdi ki hiç dokunmadan da bir yüreğin diğerine bu kadar alışacağını…
“İyi geceler” demek bile yetiyordu bazen yaşamaya,
VASİYETİMDİR…
Her şeyimi zamana bırakıyorum artık…
Bir duvar saati gibi susup kendi içimde eksiliyorum.
Ne kırılan hayallerimi topluyorum yerden,
Ne de içimde yarım kalan cümleleri tamamlamaya çalışıyorum.
Yar Gidersen....
Sana ben deliler gibiyken, geceler bile adını fısıldıyordu kulağıma. Her sokak başında bir hatıran bekliyor, her rüzgâr yüzünün gölgesini taşıyordu üzerime. Acıdı yüreğim, yanıyor diyordun ya; işte ben o yangının küllerinde yürüyen bir yolcu oldum. Ne bir çıkış bulabildim karanlığımdan ne de unutmayı öğretecek bir sabah doğdu gözlerime.
Bir gün hayat yetinmektir demiştin. O cümleyi avuçlarımda sakladım uzun zaman. Yetinmeye çalıştım sesinin anısıyla, bir fotoğrafın kenarında kalan gülüşünle, adını içimde sessizce söyleyebilmekle. Fakat sensizlik canıma yetti, yoruldum. İnsan bazen bir yokluğun altında yıllarca kalabiliyormuş da nefes aldığını sanıyormuş.
Yaşayan Bir Ölüyüm
İstediğin temaları birleştirerek, hikâye tadında, duygusal ve ağır bir dille yazdım:
YAŞAYAN ÖLÜ
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!