Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Ruhumun taşkınlarında bozkırın aydınlığı, avuçlarımda pişmanlıklar
Solgun resimler yüzüyor sarı denizlerimde, gönlümde kıyım ayrılıklar
Gecikmiş bir halay tutunuşu yaşamak, aşkın darağaçlarında insanlar
Korkuyorum artık yaşamaktan, kursağımda kaldı uhdeli pişmanlıklar

Usumuzun karanlık yollarından umutlara topuk vuran kervanların aydınlığa yolculuklarından alaz bir hüzün yayılır, çığlıklar ekerek ilerlerler yaşam çöllerinde. Köklü bekleyişlerin çarpılarla demlenmiş molalarında bir sevda hesaplaşması vardır, araya acılar su serpmeden ayrılık ırmaklarına türküler ekeriz. Hicranın nar gözelerinden bu yüzden coşku damlar ve her gidilen adresin kapısında bu yüzden devrilmiş bir ömrün ismi aşkı sayıklar.

Asırlardır uzaklarda, çok uzaklarda kendini dinleyen
kırılmalara alışık olmayan buz denizlerinin de
sürekli yanan, kırılan yerleri vardır
Her ağlayışımızın yontularında zaman akarken hızla,

Yönsüz fırtınaların delirmiş rotalarındayım
Masallardaki mutluluk sonlarına acı sinmiş

Soylu düşünüşlerin namlusunda rüzgâr, yaşamın ufkundan gözlerini içiyorum
Seni düşündükçe aşk atıyor yüreğimde, günlerin alyansından aşkı geçiriyorum
Umutlar serpiyorum çocukluğumun tozlu yollarına, kir pas içinde sana geliyorum
Zikzaklı yaşam molasıymış hayat, eski bir medeniyetin masalını seninle yazıyorum

Çarkından sökülmüş bir gün daha devriliyor karanlığına
Boz topraklarda davar çıngırakları, çocukların çığlıkları
Yorgun kuşun gagasında pastil, uçuyor dağlardan düze
Güneş yanığı yüzlü çobanların dilinde asırlık türküler
Nicedir köprüden geçmez oldu mor entarili gelinler/…

Bildik bir yarasın iyileşmeyen, şu yüreğimdeki
İhtimali olmazlığa çıkan düş sancısı gövdemdeki
İçimin ummanlarından dökülen yangın çağlayanı
Kırık camların üzerinde dinlediğim rüzgârın ıslığı
Sen bulut damlalarını biriktiriyorsun mevsimime
Adresi silinmiş sokaklar gibisin aşkın şehirlerinde

Adını gönüllerden çalarak masallara yüklemişsin
Bir sessin, sesin ucundaki efsunlu giz dinletisisin
Güzelliğin köy havası, özlemin doyumsuz ninnisi
Gözlerin ki, bütün iklimlerin ılgıtlı ve sevdalı nefesi.

Sevdam, say ki, yoksul bir şairin çığlık dönencesi

Yine tırmanıyorum fırtına tepelerini,
Azığım şiirlerim, katığım sen,
Yürüyorum bitimsiz yollarda,
Bıraktım geride, anılarımı, sevinçlerimi.

Ne varsa belleğimde attım bilinmezliklere,

Şarap renkli bir zehri içerken gözlerinden
Mutluluk kadehim düştü, dağıldı parçalandı
Bir daha görmeyecektim sensiz yaşamı.
Dağlara bakacaktım son kez, dağlara,
Sevmek olacaktı yine de son vasiyetim.

Hicranlı baharlar topluyorum aşkın dallarından
Zaman avuçlarımdan kayarak yüreğime düşüyor
Bir martı geçiyor göğümden saçlarımı okşayarak
Terk edilmiş bir köşe arıyor yorgun gözlerim.

Hüzünlü bir masalın son sözlerini yazıyor bir adam