Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Düş salıncağına kurulmuş mevsim

Ruhumda tarifsiz çığlıklar
Göğsümde inceden bir sızı
Günlerdir kanamakta yüreğim
Gözlerimde bulanık bir perde
Gel diyor yar nicedir
Derman mı var dizlerimde!

Sevgilerin kucağında büyürken aşkımız,
Umulmadık nice düşlere hasret kaldık
Ufuklarda ışık gözledik yorgun, umutsuz,
Oturup dertleşemedik sevgili gibi seninle.

Bedenimizdeki ihtirasların deli tufanlarında,

Sandım ki, senden kaçışlarımda huzur,
Sensiz olmakla rahata ereceğim
Yolundan yolumu her değiştirişimde,
Senden uzak kalacağım.

Sözde, senden kaçıp doludizgin atlarla,

Dudaklarının hiç bulunamamış yağmur ormanlarında bir yangın alevidir yüreğimi titreten.
Sarmaşık güzelliğinin bulutlara ağan dal tutunuşlarında ben seni yaşarım ömür kovuğumda.
Bazen öfkem, kimi tesellim olursun hiç bitmeyen, hiç eksilmeyecek tanrısal gülüşlerinle.
İçimdeki isimsiz çiçekler açtıkça uçurum kenarlarında yaşamı resimlersin korkusuz adımlarınla.

Yaşamak ve sevmek bizden sonra da anılacak sevgili. İpeksi sözcüklerimiz dökülecek gecelerce. Ben yas içinde bir gezgin, ama doludizgin. Sen ırmağın gülüşlerine belenen bir ışık, bir ad, bir tat olarak kalacak yazdıklarımız. Sevginin ve hicranın gölüne düşecek yansımalarımız. Yazdıklarımızı okuyan yanılmasın diye sonunda, büyüyeceğiz her dem bir çocuğun masum yüreğinde. Güveni yüreklere, kuşkuyu zihinlere, aşkı da derinlere atacağız birlikte.

Uzanıp şimdi o eskimiş günlere
Yenilenmek vakti aşkın gözlerinde
Yapışkan düşünüşlerden sıyrılıp
Yalın ayak yürümek çimenlerde
Kapatıp gözlerimizi bütün çelişkilere
Ellerimizle dokunmak sevgiliye

Çıkışı olmayan bir kapıya yolculuktu gidilen
Kucaklarda umut, koca yüreklerde som/altın
Kim çözer kansız kefenlerin susturulmuş dilini!
Yandı yürekler, kimdir geceyi üstümüze örten!

Karbon monoksit öldürdü beni anne, yaşım 15

Tüm tasvirleri yaşama çıkan düş sağanaklarında
Hep bir aldatının kırık uhdelerini süreriz yüreğimize
İyileşmez bir aşkın çardağında unutuluşu sayıklar
Mor ışıklarla dans eden gecelerde aşkı kucaklayarak
Özlemin çürük ve yoksul teniyle sevişiriz.

Az önce yanımdaydın
Gecenin siyahına bir şiir yazdık
Biraz çaresiz, biraz buruktuk
Yırtığı tene tutturan eldik seninle az önce
Yalnızdık ikimiz de

Küçük bir çocuk gibi, karanlığın içinde yürüyorum
Geceyi üstüme örten annemin sıcacık bakışları
Sahranın sırları gibi dökülüyor anılar yüzüme
Kocaman bardaklarda şarap getiriyor sakiler
İçimde bir inilti, kumla sevişen suların dansı
Olmak, ya da olmamak diyor perdede Hamlet