Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Tılsım koylarında günahkâr kadın
İçli dalgalar vuruyor yalnız sahile
Bir martı şafağın nefesini kokluyor
Kırık bir dal yüzüyor unutuluşa.

Kalibresini unutan kör kurşunların yurdudur aşk
Mavi sulardan boş çıkan ağların tortusudur hüzün
İlkbaharı müjdeler gözlerin, ben sevdanın duçarı
Kayıp madencilerin çığlıkları duyulur yüreğimde

Upuzun dehlizlerden geçerek geldim sana, al beni

Gönlünün gölgeli çardaklarında salındım ben yıllarca
Geç sevilmişliklerin terkisinde izledim seni asırlarca

Uzaktaki bir yıldız ışıması gözlerin, karşılıksız sevilerle gelsem ah yanına
Yosunlar çıkarıyorum denizlerden, özlemler var ruhumun coğrafyasında
Sessizce kayıp gidiyor kocaman bir ömür, aşk cızırtılı şarkı eski radyolarda
Nefesinin yeliyle sarmala beni yar, sonra kapat gözlerimi dilersen yaşamaya

Yol aradıkça mutluluğa, akar gideriz akik bir ömrün paslı raylarında sonsuzluğa. Çoğul aşklar coğrafyasında tüm sargılar sevda kokuludur, özlemle sararan resimler ıslanır avuçlarımızda. Ruhumuzun hüzün odalarında mor düşlere sarılırız biz hiç dokunamadığımız sevgiliyi andıkça.

Karşı konulamaz bir sıkıntı gövdemin çeperinde
Menfaati soyunuyor dostluktan bihaber insanlar
Düşünüşlerinin ayazında sığınacak duvar arıyor
Dargın bir yol ayrımındalar, yürekleri üşüyor.

Yoksul sızıların sermayesiz tuşlarında yol tükendi

Elinin aleviyle uyanan bedenimin iniltilerinde
Doru bir kısrak su içerdi, günahı hiç tanımazdı
Yüreğimin kanatlarına tutunarak sürekli gülerdi
Aşkın dallarından sıçrardı, kanatlanıp uçamazdı.

Acıların bulutlarıyla sarmaş dolaş uzanıp her gün geceye
İntiharın teline sokuluyor sızı, savrulurken aşkın etekleri

Önce, kendi patikalarımızdan yuvarlanmalıyız s/öze geçerken
Aşka yürürken ve ölümsüzlüğü gökyüzünden bir duaca dilerken
Gözlerimizin derinliklerindeki o bayram coşkularını çıkarmalıyız
Mağrur bir yakarı gibi sarılıp en soylu sevinçlerimizin içerisinden
Acının sureti olacaksa eğer, yakmalıyız ateşleri başka bir kuytuda
Adına nevruz denmese de, avuçlamalıyız ateşi ta göğsünden

İzini yüreğimizde bırakan bir sevdanın gönül ağrısıdır özlem, hep aşkla kanar
Hüzün dolu bir bardaktan dökülen su gibidir yaşamak, ruhumuz anları saklar
Onulmaz bekleyişlerin pencerelerinde üşür mevsimler, soğuktur hep odalar
Martılar selam getirir bir gün uzaklardan, denizler aşk olur, alev alev yanar

Bir yangın nöbetiydi aşk
Ahir zaman hıçkırığı
Sensizlik tanımsız bir cinnet
Cesedimin yerde sürüklenişi
Ne çok beklemişim oysa seni
Ne zemberekler kırmışım yüreğimde