Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Gökleri delen bakışlı yüreğine doğru,
Şirin'e oyalar işlettim bir zaman
Açlığa sular diktim, içtim kana kana
Yine de geçmedi sana susuzluğum.

Develer tuz taşırken ipek yollarında,

Göz pınarlarının coğrafyasında gökler hep mavidir
Seni sevmenin dirençleri ise tutkulu bir özleyiştir
Resimlerde kalan bir mutluluktur kimi zaman aşk,
Kimi de yaşanılan, yasak mavilerin olduğu bir kenttir..

Ruhumu okşadığın yerdeyim yine. İçtiğim her yudumda binlerce sözcük okşuyor saçlarımı. Dinlediğim her şarkı dağlıyor yüreğimi. Yıldızlar, ay ve evrenin tüm ışıkları işbirliği yapmış sanki küçüğüm ve söyletiyor bir türlü söyleyemediklerimi. Dışarıda yalan, burada gerçek bir yaşam büyüsü var ve ben galiba yıldızlarla bitmeyecek bir aşk ayinine katılıyorum.

Bugün kocaman bir yumak yalnız yüreğim
Ha koptu, ha kopacak bir sağanak öncesinde
Devrilmiş gemiler gibi derinleri düşlemekteyim
Seni sıkıyorum avuçlarımda, ruhumda ter
Kokun terime karışıyor, dudaklarımda üzünç
Hangi neden öldürür kimsesizliğimi bilmiyorum

Bazen,
Uçsuz bucaksız ovalara sürmek istersin gönül atını
Bir dağ olur yalnızlık
Ve mor renklere uzanıp
Avuçlamayı dilersin.

Göğsümün toprağı üşüyor sensiz
Bulanık sular titriyor arklarımda

Bir ölümsüzlük şarkısı olsa dinlediğimiz, gözlerin gibi ruhuma sarılsan
Bütün gelişlerin ayak izlerini toplasam, bir ömrün en bitimsiz ayini olsan
En doyumsuz yolculukların bulutlarında ben seninle ölümsüzlüğe atılsam
Şu yeryüzü cehenneminde yar, kutsal bir emanet gibi aşkın sırrını saklasak

Yalvarılı yıkıntıların altından güneşe bakardık
Babili kurtarmak isterdik hep biz çığlıklarımızla
Renklerini yitirmiş deniz olurdu birden yalnızlık
İç sesimizin alaz gövdesine karıncalar tırmanırdı
Ilıman mevsimlerin ironi kiriydi avuçlarımızdaki
Mine çiçekleriyle karışırdık biz tarihin sızılarına

Bir gül iliştir saçlarına ve sustur yüreğinin kanamalarını
Bitir yüreğinin hıçkırıklarını, söyleyelim sevda türkümüzü
Kopar düşlerini bitiren, yüreğini ağrıtan yaşamın acılarını,
Acıların yüreğimde bir son bulsun, kanatma artık yüreğini...

Yüreğinin alevlerinden, ruhunun fırtınalarından uzaklara, çok uzaklara gitmeyi istediğinde sabrını da al yanına. Yüce dağların zirvelerinde kekik topla kendine. Kuşku değirmenlerinin sularıyla yıka yüzünü ve çorak dağ tepelerinde yıldız iliştir saçlarına. Acılar acıtırsa canını, çileler keserse önünü bir gül iliştir saçlarına ve sustur yüreğinin kanamalarını.

Dalgalı sulara kapılmış bir sandalım
Kıyılara sevdalı fındık kabuğu yüreğim
Kavisli bir geçmişin alışkanlıklarıyla
Sarılıyorum sonsuzluk bekleyişlerine.

Yüzümün çizgilerine sokulunca gölgen, sevincim olursun
Savrulurum kurumuş topraklara, ansızın baharım olursun
Küllerime yağar sevgiyle aşk yağmurun, bereketim olursun
Sen aşkım, sen sevdiğim, yüreğimdeki mürekkebim olursun

Her akşam kapanır üstüme kapılar, hücremdeki ışıklar kesilir