Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kaç mevsimdir çatlak gökyüzü
Kara bulutlar tünedi gönlüme
Şimşekler çaktı yıldırım yağdı
İflah olmazdi gayrı bu yürek

Yanmaz ocakların bacasından çıkmaz dumanı
Kalmamış hırsızların da yok olmuş dini imanı
Seceresini okur mezar taşlarına köyün imamı
Bulut olup yağmurmu dökseydik sana köyüm

Ayşen fatman değil beni ağlatan
Gurbet elde ölürsem ona yanarım
Gurbet el oldu gayrı bana vatan
Memleketi görmezsem ona yanarım

Kimler geldi kimler geçti âlemden,
Gelenler kalmadı, giden dönmedi.
Bıraktılar bir köz, ocak sönmedi,
Ateşi devraldı bu duru nesil.

Ne makama kandı ne de altına,

Ne fabrikası kaldı artık, ne de benzeri var,
Onlar şeref hırkasını, ta o günden giydiler.
Üstlerinden geçse de dozerler, boranlar, karlar,
Eğilmediler dünyaya, hep "nasip" dediler.

Topladın ne varsa, bitti hikâye,
Kapıda bekleyen bir soğuk rüzgâr.
Yükledin ömrüme sonsuz bir gaye;
Bu solgun çiçekten kalan bahane.

Zamanın durduğu bir yerde
Dilenen düşler kurmuyorum
Gözleri gözlerimde
Uzun uzun bakışıyoruz
Bir şeyler anlatıyor

Gönül verdim harlara, tutuştum alev gibi,
Öyle bir yangın ki bu, yıktı geçti kalbimi.
Kavurdu her zerremi, kül eyledi sevdanın,
Yine de sitem etmem, feryadı yok bu canın.

[Nakarat]

Güz yeli dokundu yeşil dallara,
Savruldu umutlar garip yollara.
Bakıp da maziye geçen yıllara,
İç çeker garipler, boyun büker.

Kuyular derindir, suları soğuk,

Soran Olursa Söyle

Bir yanın portakal çiçeği
Bir yanın narpız kokar
Küsmüşlüğün hazin bir şarkı
Yalnızlığıma banıyorum ekmeği