Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dost bildiklerin sormaz halini
Destan yazdırdı falanın gelini
Taranmış saçları döver belini
Yufka ekmeğine kurban olduğum

Sabah akşam gece gündüz
Aklım sende kalırdı
Uzak yakındın düşlerimle
Ölüler gibi susardım

Öfkem kadar cılız bu gece ay ışığı
Düşlediğim gibi gelmedi ölüm ana
Şaşırdım kaldım Tanrım
Olmuyor seni düşünmemek

Olurda birgün düşersem aklına
Geçersem iç arenaların dan
Acı acı
Bil ki seni çok sevdi

Ömür geçti gider, karlı boranlı,
Sırtımda bir heybe, içi dumanlı.
Göğsümde sızım var, bağrım yaralı,
Yollar yorgun düşmüş, menzil imansız.

Ömrüm Ömrün Olsun

Düşlerime yuva kuran gül yüzlü
Sevmenin öteki adı sevilmekmiş
Mevsimlerimin yazı baharı neşesi
Ulu çınar gibi büyütüğüm aşk

Vakit, ömrün o mağrur, o yorgun kıyısıdır,
Sokaklar, adımların dilsiz haykırışı...
İçimizde bitmeyen bir veda sızısıdır,
Güneşin her akşamda, uykuya bir varışı.

Eskidi takvimler, döküldü yaprak,
Bizi bizden aldı, şu kara toprak.
Umutlar seraptan, hayaller kurak,
Eksilen ömürden, yel gibi geçtik.

Gönül yorulunca sözler durulur,
Zamanın çarkına sabır kurulur.
Geçmişin tozları bir bir savrulur,
Kalan şu ömürden ne anladık biz?

Yüzünde bir sarı hüzün belirtisi
Yağmalanmış yürek telleri
Geçip gittiğin dağlar küs
Bir ceylan yavrusu gibi
Dönüp bakmadın