Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Söndürme ışıkları bu gece
yakarken ellerimi tenin
Öpüşler bırak zaman mekan arama
Mühürle dudaklarını dudaklarıma

Gözlerin bir deniz, bakınca boğulduğum
Sözlerin bir yemin, her gün doğrultuğum
Yolların sonu yok, ben sende yoruldum
Bir adım gelmedin, ben bin kez savruldum.

Gözlerin bir deniz, bakınca boğulduğum
Sözlerin bir yemin, her gün imkansız
Yolların sonu yok, ben sende yoruldum
Bir adım gelmedin, ben bin kez savruldum.

Sarhoş Gönül

Gün batımı boş bir kadehle
Dalmışsa hayal alemine
Kara bir gecede içli içli
Vurmuşsa şişenin dibine

İlk aşktı ilk sevgiliydi
Gözgöze dizdize ilk defa
Ağrısı hasretin sancısı
Ben kardan adam
O ateşten gömlekti

Gözleri birde şirin sözleri
Nakış nakış işlerdi yüreğime
Dolu dizgin gamsız gemsiz
Şahan taylar şahlanırdı

Tarifi olmayan benzeri bulunmayan
Ey sevgili sana baktığım zaman
Alnından süzülürdü gök yüzü
Dudakların dökerdi gülüşleri
Kaşın bulut karası

Sende uyan bu gafletten
Uyan artık uyan ülkemin inançlı insanı
Türkiye cumhuriyetini kurmak için
Peşin peşin ödedik ağır bedeler
Yargılı yargısız infazlar gördük
Kimi zaman

Çıksam Atakule’ye seyire baksam,
Şu Ankara’nın derdini içime yaksam.
Nazından usandım, yoldan yoruldum;
Bir gümüş dere olup ovaya aksam.

Sen bana yasaksın ey nazlı çiçek,
Gönül bu sevdayı nasıl silecek?
Kaderin elinde her şey bir gerçek,
Sen bana yasaksın ey nazlı çiçek.

Erişmez ellerim, dokunmaz tenim,