Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Şafak vakti buruk bir tat
Hırçın ağacın kuru dalları
Bazen gecenin koynunda
Ufkuma düşmeyen yıldızlar
Ufacık bir nokta gibi

Aşk şarabı gibisin mahsenlerde
Bulup içesim gelir tenha yerde
Sevilsende mühür gözlüm çevrende
Sen benim ceylan gözlümsün yinede

Dolu bir kadehsin iki elimde

Sen yakarsında ben
Hayırmı derim
Kahrediyor bu ayrılık
Her nefes alışımda
Sensizliği soluyorum
Göz yaşlarım çare değil

Her günün akşamı gün batımı
Kabusum olur bütün geceler
Zaman geçmez durur saatler
Öldürür beni sensiz geceler

Bendeki hatıran sesten ibaret

Seni düşlerimden çıkarıyorum
Artık avuçlarına bıraktım
Yüreğimdeki sıcak havayı
Ele verme sende kalsın
İster vur zinciri köle eyle
İter sev deli eyle

Sen Kavga Şehri
Sen Sevda Şehri Ankara

Yıllar yılı doğu anadoluda ben
Göletlerde biriken sular gibi
Akışım fırat bakışım munzur

Aşk tanrının bir lutfu
İnsanlığa sunulan ayrıcalık
Aşk sevgiliyi düşlerken
Göğüs kafesinde çırpınan
Yavru bir serçe gibidir

Gel adı konmamış sayfalarıma yaslan
Nakış nakış işleyim yüreğimize aşkı
Her şafak gün serilirken ovalar
Emek alın teriyle namuslansın
Çık doruklara kuşan silahını

Hem Öksüz Hem Yetim

Bu senin kaçıncı yılın oldu baba
Doğru dürüst sarılamadım anama
Ne zaman çıksam başın yaylaya
Hatıranla kendimi avuturum baba

Olurda bir gün dönersem sana
Sağ salim bulursa dağlarında
Yaz sarmaşıkları gibi uçurumda
Sarılınca kollarımız susacağız
Konuşmadan sabahlara kadar