Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dozer gibi ezip gitti umutları
Sığmaz oldu kabına yalnızlık
Öyle yorgun ki pişmanlıklar
Çıkmaz sokaklar ezberledi beni
Sen umuttun bense unutmuştum

Uzak bir yol uzanıyor önümde
içimde ağır bir sessizlik
Adımlarımın gölgesi benden önce gidiyor
Ben geride kendi karanlığımda kalıyorum
Rüzgar

Gurbet elde bir başıma kalmışım
Yitirdim yolumu, darda kalmışım
Ben bu sevdayı bir ömür sanmışım
Meğer bir rüyaymış, uyandım geldim.

Yorgun yüreğim, dinlen biraz dur,
Hayatın yüküyle hayaller kurur.
Zamanın çarkı içime vurur,
Dermanın dizden bittiği yerde.

Beni öyle uzaklar da aramasan
Kara kaş ela göz bakışındayım
Beni aşkla sevgiyle sınamasan
kayıp ettiğin ayna sırındayım

Hasretin ve Toprağın Şiiri

Sadece bir şehir değildir Yozgat,
Gurbete gidenin heybesinde taşıdığı o ağır sızısıdır.
İstanbul’un kalabalığında, Ankara’nın ayazında,

Düğmeli nin tepesi sisle dumandır
Güzel olur ilkbaharı kışı yamandır
Doğusu ak dağı batısı hamamdır
Üç yanın dağ bir yanın ova köyüm

Türk milliyet çisiyim ben salim dir adım
Oğuz hanın soyundan kayı boyundanım
Onbeş temmuz geldi geçti boşa yandım
Doymazlara bir çift sözüm var benim...

Bu vatan uğruna çokça şehit verdik

Dokunma artık yorğun yüreğime
Koklasam gülü batar dikeni
Hayallerim vardı senden yana
Mıh gibi saplandı şurama
Çıkarta bilirsen eğer

Aramışım seni bunca yıl
Yurttan yurda göçerek
Sonsuzluğu solumuşum
Uzakları yakın ederek