Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bu sevda derin bir umman, bense biçare bir sandal,
Dalgalar sinede raks eder, hayalin efsunlu bir masal.
Gelgeç bir heves değil, kökü derinde ulu bir çınar,
Ruhuma nakşoldu adın, içimde sönmez bir pınar.

Küçücük bir kız vardı
Kendi halinde yaşar
Karanlıkta kayıp olsa
Kendi elini tutardı

Bir zamanlar bozkırların da
Sazımız yoktu sözümüz çoktu
Türküler söylerdik dağlarda
Islık çardık kamışdan kavala

Sevgi Değirmeni
1. Kıta
Yüce dağ başında bir duman tüter
Hasretin içimde dert olup biter
Bağımdaki bülbül sessizce gider
Gülüm soldu deryalarım kurudu

Bir hazan günüydü, ayrıldık sessizce,
Gözünde bir hüzün, bende bin bilmece.
Eski bir plakta, çalan o ses gibi,
Yarım kaldı aşkın, bittiği o gece.

Kör olsun bu gözüm,görmez olaydım,
Gönlümü yoluna sermez olaydım.
Bu zalim sevdaya ermez olaydım,
Yaktın ciğerimi, kül ettin beni.

Yalancı bir baharmış
Gençlik denilen şey
Şimdi
Kuru ağaç gövdesi gibi
İçi boş toprağa çakılı

Zemheri ayazı çökmüş ömrüme,
İçimi ısıtacak bir tas çorba gibi özledim seni.
Hani içine sevgi katılmış,
Dumanı buram buram sadakat kokan...
Ekmek banmak isterdim o çocuk gülüşlerine.

Ölüm bile hain değil bukadar
Yıllar yılı yakmazdı bağrını
Vurup taşlara insan başını
Baba ocağı ana yurdumu

Damgasını vurmuş kara kış
Taşları buz toprağı donuk
Son cemrede düşmüş yere
Ağustos gibi Öbek öbek
Parlement mavisi sevdam