Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gönül bağ evinde daldım hülyaya,
Karşımda durursun sevgilim ayna.
Gerek kalmadı hiç başka rüyaya,
Sırrımı bilirsin sevgilim ayna.

Baktığım çehrede, yabancı bir yüz,
Silinmiş hayaller, dökülmüş her iz.
Baharım erkenden, oldu sanki güz;
Sırdaşım o ayna, unutmuş beni.

Yine akşam çöktü, sular karardı,
Gönlümün bahçesi soldu, sarardı.
Gözümde bir bulut, içimde sızı,
Gençliğim gurbetin koynunda vardı.

(1. Bölüm)
Bir nefeslik ömür yandı avcumda,
Kalan tek hatıran sızı sancımda.
Yalanmış meğer o sevda yolunda,
Yeminler bozuldu, tükendi sözler.
(Nakarat)

Siz söyle gidenin ardından
Küfürler mi savrulur yoksa
Ağıtlar.mı yakılır
Yoksa gözyaşı mı içilir
Her sabah kalktığında

Gezdiğim dağlarda ateşler yaktım
Topladım kırçiçekleri anlına taktım
Çizdim resmini hayalinden baktım
Şahlanan hasretin kıratı olurum

Oysa
Elimi uzatsam tutacak gibiyim
Gökyüzünü yırtarak geçenleri
Ey Akdağının Karlı tepesi
Akça kışlanın düğmelisi
Davulsuz zurnasız halaysız

Uzayıp gider o derin vadi,
Söğütcük derlerdi, cennetin yâdı.
Damağımda kalmış ekmeğin tadı,
Hem yayla olurdu hem ekin yeri.

Bakma öyle saçlarımın akına
Seninle bir kaç yaş aramız
Alında kakül ince bir çizgi
Sarmaşıklar gibi sarmış
İçinde koca bir yanar dağ

Felek erken geldi, kapıyı çaldı,
Taze fidanımı elimden aldı.
Çeyizler sandıkta, dertler yanımda,
Gül yüzlü yavrumdan bir hayal kaldı.