Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yüzüm bir sarı gül yaprağı
Ömrüm yük kendime
Yorgun yolcu gibiyim
Geçmişte kalan bir düş
Baş altımda

Sarıp sarmalayıp vurup
Hasreti sırtından
Toplayıp anılarımı döneceğim
Bir gün köyümün bozkırlarına
Yüce dağlarına çıkacağım

Gel adı konmamış sayfalarıma yaslan
Nakış nakış işleyim yüreğimize aşkı
Her şafak gün serilirken ovalar
Emek alın teriyle namuslansın
Çık doruklara kuşan silahını

Gönül bağım kurudu, kalmadı özüm,
Dünyada bir tek yar sevmedi gözüm.
Yolunu beklemekten yoruldu gözüm,
Aradım cihanda yok senden başka.

Hem Öksüz Hem Yetim

Bu senin kaçıncı yılın oldu baba
Doğru dürüst sarılamadım anama
Ne zaman çıksam başın yaylaya
Hatıranla kendimi avuturum baba

Sen varken hiç sızlamazdı içim
Çiçeksiz baharım da olmazdı
Şimdi
Yağmurlar yağsa da hoş yağmasada

Sen en az olanımsın ömrümde
Sakalı bıyığı terlemeden
Saçlarına aklar dolan ben
Varsın üşüsün elinde yüreğim
Nefesime uzakken dudakların

Olurda bir gün dönersem sana
Sağ salim bulursa dağlarında
Yaz sarmaşıkları gibi uçurumda
Sarılınca kollarımız susacağız
Konuşmadan sabahlara kadar

Kurumuş bir ağaç gibisin
Kökü toprakta çakılmış
Gövdesi kof içi boş
Dalları meyvesiz kuru
Suya hasret mevsim gibi

Sen Kavga Şehri
Sen Sevda Şehri Ankara

Yıllar yılı doğu anadoluda ben
Göletlerde biriken sular gibi
Akışım fırat bakışım munzur