Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bende bu dünyada geldim geleli
Sönük gökyüzüm ben beni bileli
Bağrım deşeledikçe inceden yeli
Acıdan sızlanan keman gibiyim

Baştan yaz kaderim yoktan var eden,
Ruhumun mülküne cemre vurulsun.
Sıyrılıp gitsin bu gamı zerk eden,
Gönlün ikliminde devran kurulsun.

Eğer yeniden gelsem dünyaya
Kusursuz olmaya çalışmazdım
Hatalarım çok daha çok olsa da
Hiç tasa etmez neşeli olurdum
Hiç olmadığım kadar mutlu

Bu gece düşler gördüm sana dair
Bahar oldun gül kokladım sonra
Gelip uzandım sol yanına
Başım düştü yastığına
Sen duymadın

Gönlümün sarayı virane oldu,
Umutla diktiğim güllerim soldu.
Gözlerime yine kanlı yaş doldu,
Dünyamı başıma yıktın da gittin.

Gözümün önünden gitmez hayalin,
Bana zehir oldu tatlı kelamın.
Hani tek sahibi bendim sevdánın?
Gönlümü ataşa yaktın da gittin.

Dumanı tüter mi bağrımdaki harın?

Güneş vurdu cama, haydi kalk diyor
Portakal dalında, çiçek gülüyor
Arılar bayramda, kuşlar dansında
Dertler geride kaldı, Nisan ardında

Akşamları tasa kaygı sızıyor
Yavaşça hasreti bende azıyor
Kara talih yokluğunu yazıyor
Duvar dibine çöktüm ağladım

Bir yabancı gibi soruyorsun
Beni bana nasılsın diye
Hayata çığlıkla başladığım
Yokluklar içimde büyüdüm

Gençlik elden gitti, dur diyemedim,
Yıllar yükü vurdu, söyleyemedim.
Tükettim ömrümü eğleyemedim,
Gözümün yaşını kurulamadım.

Gurbetin kahrını yükledim sırta,