Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Evimin direği, gönlümün tacı,
Yıllardır yoluma yoldaşım olan.
Dindiren içimde ne varsa acı,
Ömrüme vefalı sırdaşım olan.

Sabahın seheri, ocağın harı,

Yıllarca yükünü çektim cefanın,
Yüzünü görmedim bir gün vefanın.
Ergin olamadım fani dünyanın,
Doymadı ömrümden devran çalanlar.

Ömür geçti gider, karlı boranlı,
Sırtımda bir heybe, içi dumanlı.
Göğsümde sızım var, bağrım yaralı,
Yollar yorgun düşmüş, menzil imansız.

Ömrüm Ömrün Olsun

Düşlerime yuva kuran gül yüzlü
Sevmenin öteki adı sevilmekmiş
Mevsimlerimin yazı baharı neşesi
Ulu çınar gibi büyütüğüm aşk

Vakit, ömrün o mağrur, o yorgun kıyısıdır,
Sokaklar, adımların dilsiz haykırışı...
İçimizde bitmeyen bir veda sızısıdır,
Güneşin her akşamda, uykuya bir varışı.

Eskidi takvimler, döküldü yaprak,
Bizi bizden aldı, şu kara toprak.
Umutlar seraptan, hayaller kurak,
Eksilen ömürden, yel gibi geçtik.

Gönül yorulunca sözler durulur,
Zamanın çarkına sabır kurulur.
Geçmişin tozları bir bir savrulur,
Kalan şu ömürden ne anladık biz?

Yüzünde bir sarı hüzün belirtisi
Yağmalanmış yürek telleri
Geçip gittiğin dağlar küs
Bir ceylan yavrusu gibi
Dönüp bakmadın

Çelik yürekli kurt bakışlı
Dillerinde adalet türküleri
Rütbeli rütbesiz
Gün oldu kalemini kırdılar
Gün oldu türklüğünü sordular

Sen istanbul ol mavi yeşil bak
Bütün renkleri kucakla
Soyun ve beni giyin ankaralı
En alıcı öpüşler bırak dudaklarıma
Okyanusu kıskandıralım boğazda