Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Tozlu yollarında koştum yoruldum,
Gurbetin elinde, darda duruldum.
Toprağın kokusuna, candan vuruldum;
Gönlümün sarayı, canım yatanım.

Arabaşı buğusu, tüter burnumda,

Binalar üstüne akşam tez iner,
Yorgun güneş sanki erkenden söner. 🌅
Penceremden baksam her yer yabancı,
Ne toprak tanıdık, ne rüzgâr diner.

Kumsaldaki silik izlerde aradım,
Dalgaların alıp götürdüğü adını.
Bulutlarla her gün kapını taradım,
Bulamadım o eski aşkın tadını.

Gönül bağ bağlamış, çözülmez ince,
Zamanı öğütür ömür bitince.
Bir ulu çınarmış meğer sevince,
Sökülüp gitmiyor özümden aşkın.

Dünyanın varlığı, malı yalanmış,

Sevda ağlarmış ayrı düşünce
Gece karanlık şafak sökünce
Kirpiği yağmur olub dökünce
Mendile akan yaşlar gibisin

Bozkırlarda büyüttük biz bu yüreği
Bir avuç toprak misali sularında
Dilime doladığım ilk mısra gibi
Hangi türküye tutunsam yarım kaldı

Akşama doğruydu vakit
Toplayıp düşlerimi
Vurdu yamaçlara ar beni
Aşk sadece bana özgüydü
Ne dağ dedim nede taş

Durgundur suyu sakin akar
Kızlar kayası saya bakar
Hasret özlem içimi yakar
Şimdi sılaya gitme zamanı

Usulca uzanıp gecenin karasında
Aradım çarşı pazar sokaklarda
Yasak meyve gibi yasaktın
Sanki ademle hava
Cennetle cehennem arasında

Gönül bağım talan oldu bu akşam,
Acı bir sızıdır, çöktü sineme.
Güneş küstü, ay dolandı bu akşam,
Acı bir sızıdır, çöktü sineme.