Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bahçede açıldı al al güllerim,
Cana vurdu coşkun neşe sellerim.
Saza düzen verdim titrer tellerim,
Gülüp oynamanın vaktidir bugün.

Göz göze yüz yüze gelmeden
Hayallerle sevdim seni
Konuşmayı bilmezdi lal dilim
Yürekten yüreğine seslendi

Saat gecenin tam ortası
Avutulmamış çocuk gibi
Hıçkıra hıçkıra
Gözlere ağlamayı öğretiyor
Utangaç yüzlü eğik başlı

Başın göğe değer, bulut yastığın,
Asırlık bir sırdır her bir bastığın.
Fırtınayla dolar senin sandığın,
Sırrını vermezsin heybetli dağlar.

Kireç taşından örülmüş, kalelerdir etrafı,
Meltem değil bu esen bak, şövalye rüzgârı.
Asırlık uykusundan, uyanmamış bir kenttir,
Yaralı bir kuş gibi, açıktır kanatları.

Öyle eskimişiz ki gayri
Seceresi yazılmayan
Mezar taşları gibi
Talan edilmiş gönüller
Yağmalanmış acı tatlı

Yine hatırladım eski maziyi,
Geçtiğin yollara baktım ağladım.
Uyandırdın yine gizli sevgiyi,
Rüzgâra karışıp boşa çağladım.

Bir umut aradım düşen yaprakta,

Sevdamız dağdır ormandır yayladır
Gece gündüz mevsim mevsim yaşanır
Bahar mantar yazın soğuktur ayranı
Ah.memleketim ah toprağın çekiyor

Bassa ayaklarım değse ellerim
Bozkırın mavi bulutlarına
Kırağı düşmüş damla gibi
Düştüğüm yerde kalırım
Yüreğim sana kanatlı

Çatık kaşlarımız dosta güven verir,
Bizi çekemeyen hasedinden erir.
Gönül bağlarında hakikat yürür,
Sözümün arkasında durur giderim.

Yüce dağlar elbet şahittir cana,