Tükendi ömür Şiiri - Salim Erben

Zaman süvariymiş, bizlerse yaya,
Koşmaktan yoruldu, tükendi ömür.
Aldanıp gitmişiz yalan dünyaya,
Eskidi seneler, tükendi ömür.

Kimi gün ağladım, kimi gün güldüm,
Dostun bahçesinden gonca gül yoldum.
Göz açıp yumunca sarardım, soldum,
Mevsimler devrildi, tükendi ömür.

Gönül her çileyi sineye çekti,
Gençliğin yolları ne çabuk geçti.
Ecel şerbetini her gelen içti,
Vakit doldu gayrı, tükendi ömür.

Salim der ki kervan menzile varır,
Dünyanın telaşı dünyada kalır.
Azrail aniden gelir, can alır,
Güneş battı gayrı, tükendi ömür.