Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Damgasını vurmuş kara kış
Taşları buz toprağı donuk
Son cemrede düşmüş yere
Ağustos gibi Öbek öbek
Parlement mavisi sevdam

Sen sevmek nedir bilirmisin
Deli gönlümün firarisi
Bir yangına benzer sevmek
Büyük bir yangına
Sönmek nedir bilmeyen
An ve an içimde büyüyen

Sevda ağlarmış ayrı düşünce
Gece karanlık şafak sökünce
Kirpiği yağmur olub dökünce
Mendile akan yaşlar gibisin

Bozkırlarda büyüttük biz bu yüreği
Bir avuç toprak misali sularında
Dilime doladığım ilk mısra gibi
Hangi türküye tutunsam yarım kaldı

Usulca uzanıp gecenin karasında
Aradım çarşı pazar sokaklarda
Yasak meyve gibi yasaktın
Sanki ademle hava
Cennetle cehennem arasında

Akşama doğruydu vakit
Toplayıp düşlerimi
Vurdu yamaçlara ar beni
Aşk sadece bana özgüydü
Ne dağ dedim nede taş

Durgundur suyu sakin akar
Kızlar kayası saya bakar
Hasret özlem içimi yakar
Şimdi sılaya gitme zamanı

Görmezler duymazlar neden halimi
Dağ başında tüten duman gibiyim
Yakar için için ataşı lal olan dilimi
Her gün zil zurna sarhoş gibiyim

Bacası dumansız ocak yanmamış
Dayıdan emmiden eser kalmamış
Çit sürmüş ekin ekmiş olmamış
Şimdi geçmişten sözetme zamanı

Bir bakışı var ya bin anlam taşır
Sonsuzluğun sırrını gizler gözleri
Seninle geçen her an su gibi akar
İşlemeli mendili koynunda sakla yar