Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Saat gecenin tam ortası
Avutulmamış çocuk gibi
Hıçkıra hıçkıra
Gözlere ağlamayı öğretiyor
Utangaç yüzlü eğik başlı

Başın göğe değer, bulut yastığın,
Asırlık bir sırdır her bir bastığın.
Fırtınayla dolar senin sandığın,
Sırrını vermezsin heybetli dağlar.

Kireç taşından örülmüş, kalelerdir etrafı,
Meltem değil bu esen bak, şövalye rüzgârı.
Asırlık uykusundan, uyanmamış bir kenttir,
Yaralı bir kuş gibi, açıktır kanatları.

Öyle eskimişiz ki gayri
Seceresi yazılmayan
Mezar taşları gibi
Talan edilmiş gönüller
Yağmalanmış acı tatlı

Sevdamız dağdır ormandır yayladır
Gece gündüz mevsim mevsim yaşanır
Bahar mantar yazın soğuktur ayranı
Ah.memleketim ah toprağın çekiyor

Bassa ayaklarım değse ellerim
Bozkırın mavi bulutlarına
Kırağı düşmüş damla gibi
Düştüğüm yerde kalırım
Yüreğim sana kanatlı

Havasını suyunu akdağdan alınca
Sarılacağım eşe dostlara varınca
Cümlenizi saygı sevgiyle anınca
Bir selam birde sevginizi gönderin

Ekimde başlamıştı içimde
Sarı yaprakların dökümü
Solmuştu bütün çiçekler
Gökyüzünde bulutlar
Dalgındı toz duman yanlar

İçtiğin aslan sütü diyorlar
Neler çektiğimi bilmiyorlar
Kara mürekkebe batırılmış
Kara günlerin acizliğine

Sarp kayalar içinde, mor menekşe uyandı,
Gök çökse de o vakur, her siteme dayandı.
Ne gurbetin sitemi, ne dost vefasızlığı;
Sadece bir*Ya Hu*nun, nefesiyle boyandı.