Feleğin Tezgahı Şiiri - Salim Erben

Ömür deryasında bir salla kaldım,
Kaderin elinden bin yara aldım.
Umuda her gece bir pusu kurdum,
Şu garip gönlümün fermanı çıktı.

Mutluluk uzağa çekmiş ağını,
Hazanda bıraktım gönül bağını.
Aştım sandım ama dertler dağını,
Yolların sonu hep uçurum çıktı.

Hasreti mürekkep eyledim gama,
Yüreğim eskidi, tutmuyor yama.
Bir ışık bekledim karanlığıma,
Yaktığım kandilin dumanı çıktı.

Yazılsa bitmezdi bendeki sızı,
Gülmedi feleğin o kör talih kızı.
Gökten beklerken parlak yıldızı,
Gözümün yaşıyla hicranı çıktı.

Salim Der ki:
Dünya bir değirmen, öğütür canı,
Sırtımda taşıdım bunca hüsranı.
Yazsam da bitmez bu ömür destanı,
Vuslatı beklerken boranı çıktı.