Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bağlayamaz yollarımı bu eller
Kanadı kırık kuş uçmaz derler
Yarini gönlüne koyup göçenler
Yanan yüreklerin karı donar mı

Bu gece düşler gördüm sana dair
Bahar oldun gül kokladım sonra
Gelip uzandım sol yanına
Başım düştü yastığına
Sen duymadın

Bir köy sevdasıdır gönlümü yakan,
Çağırsan gelir dim uzaktan anam
Kalmam sabah körü öğle sıcağına
Kimsesiz yollarda ağladım anam

Yolları tozlu olur dağları orman

Gözlerin buğulu bir camdı
Nar içi gülüşlerin de
Saklı korkularını buldum
Kimliği belirsiz
Kurşun yağdı üstümüze

Yaz kara kalem yaz
Boyan bitmesin
Bitmeyen özlemler boğuyor
Gönül kelamı senden yana
İçimde ki fırtınalar azıyor
Teninde yanmasaydı ellerim

Sarıçam dalında rüzgâr fısıldar,
İç Anadolu’nun zümrüt tacıdır.
Taş konaklarında tarih ışıldar,
Akdağ’ın havası dertlere ilaçtır;

Köyde çocukmuşum gibi geldi
Emeklemeyi bırakmış tatlı dilli
Koşup eylenen sokak sokak
Çığlık çığlığa kör ebe
Gelmiş geçmişini unutup

Bende bu dünyada geldim geleli
Sönük gökyüzüm ben beni bileli
Bağrım deşeledikçe inceden yeli
Acıdan sızlanan keman gibiyim

Eğer yeniden gelsem dünyaya
Kusursuz olmaya çalışmazdım
Hatalarım çok daha çok olsa da
Hiç tasa etmez neşeli olurdum
Hiç olmadığım kadar mutlu

Bizler engelliyiz kusurlu değiliz
Kimimiz işitmez kimimiz görmez
Biz engelliyiz görmesekte okuruz
Duymasak ta anlar anlatırız