Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Akçakışla… Adını sadece anmak bile yetiyor
Gönlüme tarif edilemez bir ferahlık yayılıyor
Zamanın durduğu toprağın huzurla nefes aldığı yer
Suyu buz gibi serin yeli sonsuz özgürlük sevenin

Göz yaşlarını dök sulara
Bir kere olsun
Serinlet yürek tellerini
Aksın çağlasın durulsun

Gönüller coşuyor aşk aşkdiye
Bilmezler ki ötesi bir çile
Dağlar yüce ovalar engin
Bölüş benimle bölüş

Sırr-ı Hakikatten bir haber aldım,
Mecnun gibi dertli deryaya daldım.
Mansur gibi şu canı dâra saldım,
Yüzülse de tenim dönmem yolumdan.

Yıl bin dokuzyüz yetmiş
Aylardan kasım
Bir akşam üstü
Gün inerken sevmiştim
Deresini tepesini

Sokaklar karanlık, gözlerimde fer yok,
Hayat bir sahne ama alkışlayan pek yok.
Yalan dolan içinde kalmışız biz hapsolup,
Duygular buz kesti, hayallerim toz olup.

Sevda, ansızın düşen bir yıldırım değil,
Toprağa ağır ağır sızan bereketli bir yağmurdur;
İçten içe yeşeren, kök salan, vazgeçilmeyen...
Gözlerin ardındaki o bitmeyen ışık,
Adını koyamadığın ama her nefeste hissettiğin o genişliktir.

Şimdi kahretsin ellerimde başım
Konuşuyorum kendi kendime
Hangi dağın ceylanısın bilmem

Güneş söküp gelir, dağılır duman,
Aydınlık bir güne uyandı zaman.
Gönülden silinsin o dertli güman,
Sabahın keyfine uyan be dostum.

Sabret ey can gönül, baharı da var,
Bulutlar dağılır, gün elbet doğar.
Gecenin karası şafaktan önce,
Dermanı gizlidir, sır bir bilmece.