Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gecenin alaca karasında doğmuşum
Bundandır yaşama olan tutkum
Bu yüzden en çok
Geceye düşen maviyi severim

Yüce dağ başında bir fener yaktım,
Yarin yollarına hasretle baktım.
Gözümden yaş değil, özlem akıttım,
Silmeye mendilin gücü yetmiyor.

Yüce dağ başında bir duman idim
Yâr elinden içtim bittim tükendim
Ben kendi halimde bir umman idim
Aşkın deryasına battım tükendim

Gündüzüm ah ile, feryatla geçti
Gülmedim bir gün de fani dünyada
Kaderim derdi erkenden seçti
Tadı damağımda kalan dünyada

Kelam bir köprüdür gönülden gönüle,
Dostun sözü benzer gonca bir güle.
Vakit geçer gider ama izi kalır,
Selam olsun bizden o sadık dile.

Güneş vurur yüce dağın beline,
Selam saldım seher vakti yeline.
Gurbet mühür vurmuş tatlı diline,
Garip gönüllerin yanık hali bu.
Nakaratları:
Bağrım yanar ama yüzüm hep güler,

(Türkü)
Bir umutla ekmiştim sevda bağını
Gül beklerken koptu dalı neyleyim
Aşılmaz sanırdım dünya dağını
Yollarımı taşa döndürdü nedeyim

Gönül Dağımın Tepesi..

Gurbet elde akşam olur, sönmez içimin közü,
Hangi yana baksam görür, gönlüm o nazlı yüzü.
Bir yanım dumanlı dağdır, bir yanım ova düzü,
Toprağına kurban olduğum, canım memleket.

Gözlerin bir mühür, kalbime vurdun,
Ruhumun içinden sessizce durdun.
Çöllerde seraptın, vuslata yordun,
Seninle yeşerdi kurumuş dallar.

Ömür dediğin bir nefeslik yol imiş,
Kimi çiçek sunar, kimi taş atar.
Meğer dünya dertle dolan göl imiş,
Kimi sefa sürer, kimi yas tutar.