Gönül Dağımın Tepesi Şiiri - Salim Erben

Gönül Dağımın Tepesi..

Gurbet elde akşam olur, sönmez içimin közü,
Hangi yana baksam görür, gönlüm o nazlı yüzü.
Bir yanım dumanlı dağdır, bir yanım ova düzü,
Toprağına kurban olduğum, canım memleket.

Yüce dağlar engel oldu, aşamadım yolları,
Gözümde tüter durur, anamın ak şalları.
Şimdi çiçeğe durmuştur, bahçesinin dalları,
Dumanına kurban olduğum, gülüm memleket.

Ekmek derdi, aş telaşı; bizi bizden ayırdı,
Kimi gurbet elde kaldı, kimi sılayı kayırdı.
Memleket deyince gönlüm, bozkır gibi haykırdı,
Sesine kurban olduğum, dilim memleket.

Vuslat günü gelmese de, mahşere kalsa sözü,
Razıyım bir kuru dala, yeter ki gülsün özü.
Her köşesi bir cennetmiş, silinmez salim izi,
Yoluna kurban olduğum, solum memleket.

Gönül Dağımın Tepesi