Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gönül baharım dört mevsim
Mavinin birleştiği yerde
Her seher bir çiğ düşer
Güller açar düştüğü yerde
Ey sevdiğim anadolu
Buram buram kokan kadınım

Akşam karanlığı şehre çökünce
Gözlerim yağmuru olup dökülür
Yetimler kadere boynu bükünce
Bu hayat bende yoruldum baba

Açmaz bu mevsimde menekşeler
Düşmeden cemre of bahar ayaz
Eğleşmez sıcak iklim kuşları
Bizim dağların hazan bol
Kurdu kuşu soluklanmaz

Dilin ayrı yolun ayrı
Akortu bozuk bahceli
Düzen tutmazsın gayrı
Kazma kürek hiç tutun mu
Tozu tükürükle yuttun mu
Bilirmisin acıyı kederi

Seni düşünüyorum
Aklıma gülüşlerin geliyor
Güneşli bir gündü
Dibimiz denizdi hatırlıyorum
İki bardak çay söylediğimi

Düğmeli den açardı gün yüzünü
Ay ağlar yıldızlar sönerdi
Millet işinde gücünde
Çocuklar seksek oynar
İp atlardı beş taş onardı

Ellerini yüreğime dokun dur
Olanca cömertliğiyle
Ay doğsun iç aranalarıma
Tut ki aşk daha onsekizinde
Sevişmeler bir bıçak gibi
Saplı dursun sol göğsümüzde

Sıra sıra dağlar gibi
Yüzünde kare kare hüzün
Kader kaçağı
Keder yolcusu
Tutunmuş sarhoş bir düşe

Yine arzuladı oy deli gönlüm
Uzaklar yakın et gel benim için
Sev seveceksen çektirme çile
Gönlümü sebil ettim gel senin için
Bedevi çıldırışları gizler

İkiz kule gibi köye bakarsın
Bulutları üstün de yıkarsın
Sanki yağmurdan kaçan ben
Gel gitme diyen rüzgara sen