Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Aç gerdanı dök zülüfleri
Yasla başını
Sırt vermenin tam zamanı
Vurup çıkmalıyız

Akçakışla… Adını sadece anmak bile yetiyor
Gönlüme tarif edilemez bir ferahlık yayılıyor
Zamanın durduğu toprağın huzurla nefes aldığı yer
Suyu buz gibi serin yeli sonsuz özgürlük sevenin

Yalın ayak yürüdüğüm o yollar
Şimdi bana öyle yabancı ki
Sayamadım yerle gök arasın da
Kaç faili meçhul iblis öldü
Mavilerde çingene gülüşlü

Bir zamanlar bende gençtim
Hem deli kanlı hem yiğit tim
Yaş kemale erdi eridim bittim
Ar gelir Ankara bana dar gelir

Sen dağların sakladığı gizli bir dua
Ormanın içinde çınlayan eski bir sözsün
Gelene koynunu açarsın genişçe
Gidene ince bir sızı bırakırsın gizlice
Kim bilirse değerini

Yanmalı mı geçen zamana
Pişman mı olunmalı
İç çekerek susmalı mı
Sıcak yürekler
Düşler hayaller umutlar

Saatler vuslata düşman, akreple yelkovan cenk eder,
Zaman bir cellat gibi, her saniyede ruhu derbeder.
Avazın yankılanmadıkça boştur takvimde her yaprak,
Suretin bir hayalet sanki, baktığım her yer son durak.

Geldim köyden şehire sürmedim
Hiç bir zaman sefa
Ne kader ne kısmet nede şans
Çektiğim hep cefa hep cefa

Geçmiş anılardan kalma bir hüzün
Tren gelirdi düdüğünü çalarak
Kara bir duman kaplardı mavileri
Ağır ağır yanaşırdı perona
Bütün yolcular yorgun uykulu

Meyvesiz bir dal gibi
İçime düşüyorsun
Kıvılcımlar parçalanıyor
Kor ateşler içinde
Sıcak bir çatışma